samowiedza

Samowiedza jest dobrym punktem wyjścia i wiąże się z zadawaniem sobie trudnych pytań o kierunek, w jakim życie zmierza. Samopoznanie człowieka jest najważniejszym system odniesienia w drodze do swojej Esencji i już od czasów starożytnych najwięksi mędrcy zadawali sobie pytanie: „Kim jestem?”, „Po co tu jestem?”, „Jak chcę żyć?”, „Dlaczego robię to, co robię?”. Im lepiej ktoś zna samego siebie, tym lepiej może żyć i pracować w sposób autentyczny.

To właśnie samowiedza pozwala rozróżnić miedzy prawdziwymi celami pochodzącymi z wnętrza, a pseudocelami, prowadzi do wewnętrznej siły człowieka, jego prawdziwych wartości i odpowiedniego kierowania działaniami, na które się ostatecznie zdecyduje. Im lepiej ktoś zna samego siebie, tym bardziej może ufać swojej mądrości, oddać się radości i uwolnić swój potencjał.

samoobserwacja

Dorastając, większość z nas uczy się, jak należy się osądzać, ale nie uczy się, jak się obserwować. Nasi rodzice, nauczyciele, znajomi, przyjaciele, media i wszyscy inni karmią nas dietą złożoną z osądów, które uzewnętrzniamy jako „jestem”, „nie jestem”, „wolni mi” oraz „nie wolni mi”. Samoobserwacja bazuje na technice uważności, poprzez badanie naszej relacji z myślami, emocjami i naszego stosunku do środowiska. To my jesteśmy ekspertami w dziedzinie własnego życia, ciała i umysłu, a przynajmniej możemy nim zostać. Jak zgrabnie to ujął legendarny łapacz nowojorskich Jankersów, Yogi Berra, „Aby wiele zauważyć, wystarczy patrzeć”.

Poprzez praktykowanie nie-działania, bezwysiłkowego podejścia i ścieżki uważności możemy rozwinąć nowy sposób widzenia siebie i świata. Im większą mamy świadomość wzajemnych powiązań naszych myśli i emocji, naszych wyborów i naszych działań w świecie, tym łatwiej spojrzymy na wszystko z perspektywy.

samodoskonalenie UMIEJĘTNOŚCI MENTALNYCH

W psychologii sportu istnieje pewien rezerwuar umiejętności mentalnych, który niczym PARASOL obejmuje swoim zasięgiem kilka kluczowych aspektów:

Pewność siebie – Czym jest pewność siebie? Wergiliusz stwierdził „zwyciężać mogą tylko ci, którzy wierzą, że mogą”. Czyli pewność siebie to nic innego jak wiara we własne siły i fundamentalne przekonanie, że „mogę to zrobić!”. Takie osoby cechują się przeświadczeniem, że mogą przezwyciężyć wszelkie trudności, które pojawią się na ich drodze do celu i że są kompleksowo gotowe do stojącego przed nimi zadania.

Autoregulacja pobudzenia – Optymalne pobudzenie to często kluczowy element dobrego wejścia w rywalizację i dzięki niemu rośnie prawdopodobieństwo osiągnięcia najlepszych możliwych wyników. Gdy następuje niewielka intensywność emocji, poziom osiągnięć jest bardzo niski- to samo ma miejsce, gdy intensywność emocji jest zbyt wysoka. Optymalne pobudzenie jest sprawą bardzo indywidualną. Właściwe tylko dla nas pobudzenie umysłowe i odprężenie fizyczne organizmu sprzyja procesom koncentracji uwagi.

Rezyliencja – Najwięksi atleci w historii globu mają niezwykłą umiejętność radzenia sobie w niesprzyjających, często niezwykle trudnych okolicznościach. Rezyliencja określana jest jako psychiczna sprężystość, elastyczność, giętkość, która wiąże się ze szczególnym postrzeganiem własnej osoby i świata. Według doktor Kobasy (1979) jednostki odporne na stres charakteryzują trzy cechy psychologiczne: kontrolę, zaangażowanie i otwartość na wyzwania.

Aktywna regeneracja – Tony Schwartz, pisarz i badacz wydajności, uważa, że „paradoksalnie najlepszym sposobem, by zrobić więcej, może być spędzanie dłuższego czasu na tym, by robić mniej… poświęcanie go na strategiczną odnowę – w tym na ćwiczenia w ciągu dnia, krótkie popołudniowe drzemki, dłuższy sen (…) i częstsze wakacje”. Innymi słowy, trzeba opracować osobiste strategie, które umożliwią nam zachowanie energii i uważność w działaniu.

Samoskuteczność – Wiarą, we własną samoskuteczność, jako przeświadczenie, że się posiada zdolności pozwalające stawić czoło trudnym, nieprzewidywalnym i stresującym sytuacjom i im podołać. To ufność w to, że potrafimy skutecznie działać, a w jej centrum jest przekonanie: „Bez względu na wszystko, ja sobie poradzę!”. Silna wiara we własną zdolność do osiągnięcia sukcesu niezależnie od obranego celu rośnie, gdy mamy za sobą sukcesy w istotnych sprawach.

Optymizm – Myśli wpływają na stan psychofizyczny. Są dwa fundamentalne filary postrzegania świata: optymizm i pesymizm. Niektórzy ludzie mają skłonność do pesymizmu, czyli do myślenia katastroficznego, które można określić wzorcem: „to moja wina, już zawsze tak będzie, wpłynie na wszystko co robię”. Optymizm to umiejętność, którą warto pielęgnować, bo takie osoby nie obwiniają się za trudności, potrafią szybciej otrząsnąć się po złych doświadczeniach, są w stanie dostrzec, że trudności były tymczasowe i że sytuacja się zmieni.

Laserowa koncentracja – Uwaga przypomina laser: oświetla to, na czym się koncentruje, „wciągając” to jednocześnie do mózgu. Wszystko na świecie jest informacją i warto nabyć umiejętność skupiania uwagi na tym, co pożyteczne, i odwracać ją od tego, co pożyteczne nie jest, ponieważ jest to jeden z czynników, który decyduje o tym, że człowiek działa najlepiej. Kierowanie nią jest jednak poważnym problemem w dobie dzisiejszych dystrakcji. Aby poradzić sobie z tymi skłonnościami, zdecydowanie warto kultywować konkretne czynniki mentalne, które pobudzają koncentrację.